RSM Niehe Lancée Kooij

Er is een grote groep nieuwe medewerkers begonnen bij RSM Niehe Lancée Kooij. Omdat we natuurlijk erg benieuwd zijn naar hun ervaringen in het eerste jaar, hebben we een aantal van hen gevraagd om hun ervaringen met iedereen te delen middels het schrijven van een weblog. Deze week is het Joukje de Jong die haar 2e weblog schrijft.

2012 is uitstekend begonnen. Alle 10 vingers behouden met Oud en Nieuw, dus ook in 2012 kon ik gewoon aan de slag bij RSM NLK.

Het afgelopen half jaar bij RSM NLK zijn erg snel gegaan. Voelde me dan ook snel thuis in Haarlem. Mijn werkzaamheden zijn ontzettend divers en ik word bij veel dingen betrokken. Doordat ik een starter ben, vind ik het zelf ook belangrijk om bij zoveel mogelijk verschillende werkzaamheden betrokken te zijn. Of het nou loonbelasting, vennootschapsbelasting, een aangifte of een meer specifiek transfer pricing vraagstuk is, ik vind het allemaal even interessant.

Elke dag is anders, wat het werken bij RSM NLK voor mij erg leuk maakt. Daarnaast heb ik ook al de kans gehad om het afgelopen jaar op klantbezoek te gaan. Dit was erg spannend, maar door een goede voorbereiding ging het van een leien dakje. Ook de klant is tenslotte maar een mens.

In 2012 is ie er dan eindelijk: de strenge winter! Mijn collega’s merken dan een verandering bij mij. Ik klaag (over de NS), verheug me (op een Elfstedentocht) en praat over niets anders (zelf schaatsen op natuurijs)! Mijn collega’s vinden me maar een vreemde vogel op dit moment. Terwijl iedereen het koud heeft, de kachel in de kamer op 25+ graden staat, komt de temperatuur bij mij op de kamer niet boven de 15 graden. Dit tot grote onvrede van mijn kamergenoot. Gelukkig heb ik vaak ‘vreterij’ (want dat is wat ik een hele dag door doe, aldus mijn collega’s ) op mijn kamer, wat veel collega’s toch naar onze koelcel trekt.

Natuurlijk moet er naast het vele eten ook gewoon gewerkt worden in 2012. De werkzaamheden gaan op de oude voet door. Zo ben ik op dit moment bezig met het beprijzen van een marketing functie en een R&D functie bij een klant (oftewel, transfer pricing). Hierdoor probeer ik, middels een database, zoveel mogelijk vergelijkbare ondernemingen te zoeken die soortgelijke functie(s) uitoefenen. Dit vergt enorm veel tijd, waardoor ik nu ook blij ben dat (na 3 volle dagen hiermee bezig te zijn) de functies zijn beprijsd. Komende week heb ik een aangifte van een klant op de planning staan, wat aangeeft dat bijna geen dag hetzelfde is. Dat maakt het ook dat ik, ondanks de vertragingen bij de NS, met plezier naar kantoor ga. En wie weet, kan ik binnenkort to the office on ice!

Er is een grote groep nieuwe medewerkers begonnen bij RSM Niehe Lancée Kooij. Omdat we natuurlijk erg benieuwd zijn naar hun ervaringen in het eerste jaar, hebben we een aantal van hen gevraagd om hun ervaringen met iedereen te delen middels het schrijven van een weblog. Deze week is het Paul Tijm die beschrijft wat hij doet bij RSM NLK.

Morgen breekt het jaar 2012 alweer aan! Een voor mij heerlijk jaar is dan voorbij met successen op vele vlakken. Vier maanden geleden ben ik, net als velen, écht begonnen bij RSM Niehe Lancée Kooij. Ik zeg écht, omdat ik er eigenlijk al iets langer werkzaam ben. Even kort voorstellen…

Na een aantal omwegen startte ik in 2007 met de hbo-opleiding Accountancy. Deze opleiding lag me prima en al snel nam ik via commissies en projecten op school iets meer hooi op mijn vork. In het voorjaar van 2010 volbracht ik mijn 3e-jaars meeloopstage bij een van de Big Four, waarna ik in de zomer als parttimer aan de slag mocht bij, zoals het toen nog heette, RSM Niehe Lancée. Een investering in de toekomst werd het genoemd; geen van alle andere 23 accountantskantoren die ik aanschreef durfde deze ‘gok’ te nemen! Op kantoor Alkmaar werkte ik 1 à 2 dagen per week en leerde ik zodoende mijn collega’s, de systemen en de procedures alvast kennen.

In het voorjaar van 2011 speelde RSM NL een belangrijke rol in mijn afstudeertraject door mij te introduceren bij de uiteindelijke opdrachtgever en zijdelings te begeleiden. In een superleuke en leerzame periode van uiteindelijk 7 maanden volbracht ik mijn opdracht in het kader van de AO/IB en risicoanalyse en studeerde ik af als Bachelor of Economics.

Zestien maanden werk ik dus al bijna, waarvan nu bijna vier als assistent-accountant, en zoals gezegd heb ik de organisatie uitgebreid leren kennen. Een leuke ontwikkeling in deze periode vind ik de overgang van de old skool papieren dossiers naar de moderne elektronische dossiers. Na mijn indiensttreding schreef ik de meeste uren op project CaseWare, genoemd naar het softwareprogramma waarmee op dit moment gecontroleerd wordt. Hiervoor moest data overgezet worden vanuit de bestaande systemen en moest gepionierd worden om best practices te ontwikkelen en kinderziektes te ontdekken. Het werken met papieren dossiers heb ik zelf niet actief meegemaakt. Een korte navraag op kantoor over de eerste ervaringen met het elektronische dossier leverde de volgende punten op:

• Efficiëntere controle door het sneller uitvoeren van dezelfde werkzaamheden met behulp van formules, zoekfuncties en andere functionaliteiten die de software biedt.
• Het nieuwe werken. Het dossier is overal vandaan en ook op ieder moment van de dag te benaderen door de centrale opslag op het netwerk. Daarnaast kunnen meerdere teamleden tegelijk in hetzelfde dossier werken.
• Beter voor het milieu. Door het drastisch verminderen van het papierverbruik wordt bijgedragen aan een groenere wereld.
• Betere beveiligingsmogelijkheden. De dossiers zijn minder kwetsbaar en kunnen door middel van usernames, passwords en het regelmatig maken van een back-up effectiever worden beschermd.
• Geen gesjouw meer! Geen logge koffers en kisten meer mee naar cliënten en terug. En ook minder fysieke archiefruimte benodigd.

Een zeer positief beeld dus. Het veelgenoemde voordeel van het papieren dossier was meer van nostalgische aard. Dit was het ’krantgevoel’, waarbij door het dossier heen gebladerd wordt en pagina’s naast elkaar kunnen worden gelegd voor een beter overzicht bij bijvoorbeeld de review. Maar misschien is het grootste voordeel wel dat de laptop even niet nodig is, want daar krijg je toch af en toe vierkante ogen van! Toch was iedereen het erover eens dat deze nadelen verbleken bij de voordelen.

Zo is mijn eerste weblog tot een einde gekomen. In mijn volgende blog zal ik het hebben over het nieuwe pand aan de Toermalijnstraat 9 in Alkmaar, waar wij sinds anderhalve week in werken!

Na de zomer is er een grote groep nieuwe medewerkers begonnen bij RSM Niehe Lancée Kooij. Omdat we natuurlijk erg benieuwd zijn naar hun ervaringen in het eerste jaar, hebben we een aantal van hen gevraagd om hun ervaringen met iedereen te delen middels het schrijven van een weblog. Deze week is het Joukje de Jong die beschrijft hoe haar start is geweest.

Afgelopen juli heb ik de overstap gemaakt van een Big Four kantoor naar RSM Niehe Lancée Kooij. Het was tijd voor wat anders, ik zat niet op de juiste plek. In deze nieuwe omgeving, met andere collega’s, andere systemen en tools hoop ik een goede stap vooruit te zetten als fiscalist.

Waarom RSM NLK? Ik was op zoek naar een kantoor waar snel geschakeld kan worden tussen de disciplines, waar je je snel op je gemak voelt, het gevoel hebt iets bij te dragen, waar iedereen elkaar kent en toch internationaal. Dát is RSM NLK. Hier heb je de kans ‘all round’ fiscalist te worden. Als beginnend fiscalist heb je de kans om alle fiscale aspecten te behandelen en hoef je je niet bij één type project / één type belasting neer te leggen. Op deze manier kun je de cliënt een heel compleet fiscaal advies leveren op een efficiënte manier.

Dag één…. Op dag één (nota bene een vrijdag) werden mij meteen drie klanten met vraagstukken toebedeeld. En ik maar denken dat iedere eerste werkdag lekker rustig begint. Gelukkig was op dag één meteen een teamuitje gepland, waardoor we om 4 uur ’s middags al richting de kartbaan vertrokken. Een zeer goede afsluiter van een eerste werkdag. Al op dag één voelde ik me thuis!

Na vijf maanden…. Vijf maanden ben ik nu werkzaam op de internationale afdeling bij RSM NLK en met plezier stap ik elke ochtend nog op de fiets (waarschijnlijk ook omdat ik een ochtendmens ben). Het werk is elke dag anders, je kunt er bijna niet op plannen, wat juist zijn charme heeft in mijn optiek. De ene keer verdiep je je in de loonbelasting, het andere moment moet je het naadje van de kous weten van transfer pricing. Daarnaast neem je zelf snel contact op met de klant (of je nieuwe goede vrienden bij de belastingdienst), waardoor je meer ‘feeling’ krijgt met de klant. Ontzettend motiverend.

De collega’s… De collega’s zijn nog niet eens genoemd. Ondanks dat ik uit Friesland kom, word ik als volwaardig medewerker gezien door mijn collega’s . Mijn collega’s zijn ontzettend behulpzaam en je kunt altijd bij ze terecht. Ook om gezellig de dagelijkse beslommeringen door te nemen. Ook bij ons is Ajax nu gesprek van de dag.

Afsluitend is het bij RSM NLK mogelijk om gedurende een aantal maanden te worden uitgezonden naar een RSM kantoor in het buitenland. Dit is voor mij op dit moment nog niet aan de orde, maar het is zeker een heel mooie kans om in het buitenland ervaring op te doen.

Na de zomer is er een grote groep nieuwe medewerkers begonnen bij RSM Niehe Lancée Kooij. Omdat we natuurlijk erg benieuwd zijn naar hun ervaringen in het eerste jaar, hebben we een aantal van hen gevraagd om hun ervaringen met iedereen te delen middels het schrijven van een weblog. Deze week wordt het spits afgebeten door Monique Bakker. 

Eind juni was het zo ver: mijn eerste werkdag bij RSM Niehe Lancée, dat sinds het einde van diezelfde week RSM Niehe Lancée Kooij heet. Omdat ik, in plaats van op kantoor te zijn, in het ziekenhuis lag op mijn eerste werkdag, was het eerste contact dat ik had met mijn nieuwe collega’s, een beterschapskaartje. Na een weekje uitstel ging het uiteindelijk toch gebeuren, drie dagen in de week aan het werk. Na vier jaar gemiddeld vijftien uur college in de week met alleen een zaterdagbaantje ernaast, was dat wel even wennen! Gelukkig was het een enorme vooruitgang in vergelijking met dat zaterdagbaantje, alles beter dan schoonmaken in een hondenvoerfabriek! Het is natuurlijk veel leuker om iets te doen dat studiegerelateerd is (en waar je schoon bij blijft).

Nadat ik had kennisgemaakt met  mijn nieuwe collega’s en had uitgevonden hoe alle systemen en programma’s werkten, mocht ik beginnen met het controleren van aanslagen. Al snel volgde het maken van de eerste aangifte, iets dat in het begin nog erg lastig en wennen was, maar de laatste tijd gelukkig een stuk makkelijker gaat. Naast het controleren van aanslagen en het maken van aangiften is het erg leuk om de vakliteratuur in te duiken en allerlei vraagstukken uit te zoeken. Zo weet ik ondertussen een stuk meer over vrijstellingen bij fusies en de Geefwet uit het Belastingplan 2012.

Ongemerkt vlogen de eerste weken om, en na een week of drie gingen we met z’n allen op teamuitje! Gezellig met het hele team koken in een kookstudio. Het koken zelf was erg leuk, maar het resultaat was toch nèt niet zo lekker als in een echt restaurant… Na twee maanden werken was het tijd voor de nieuwkomersdag, een middagje karten met alle nieuwe werknemers. Ik bleek niet zo’n kart-wonder te zijn (het team waar ik in zat, werd dan ook laatste) maar leuk was het wel! Een maand later had ik het volgende uitje alweer te pakken, een weekendje voetballen met RSM Europe in Parijs! Van de stad zelf hebben we niet zo heel veel gezien, maar doelpunten gescoord hebben we gelukkig wel!

Tussen alle uitjes door moet er natuurlijk ook gewerkt worden, niet alleen op kantoor, maar ook aan mijn scriptie. Het is intussen al half november en ik wil mijn scriptie graag begin volgend jaar af hebben. Dan kan ik fulltime aan de slag en ben ik (werk)student af. Voordat ik echt kan beginnen aan die scriptie zal ik toch eerst een onderwerp moeten hebben, maar dat is nog niet zo makkelijk. Gelukkig komt iedereen hier op de afdeling om de haverklap langs met goede ideeën, waardoor ik nu in ieder geval een aantal mogelijke onderwerpen heb. Een begeleidster heb ik intussen ook, dus nu moet het toch goed gaan komen. Ik hoop dan ook dat ik in mijn volgende blog kan schrijven dat mijn scriptie (zo goed als) af is, want de tijd vliegt!

Door Rudolf Winkenius

Maandagochtend begon dan het officiële programma. De ochtend was gevuld met plenaire sessies (sessies in de grote zaal voor alle deelnemers) en ‘s middags waren de break-out sessies (sessies waar je je van te voren voor ingeschreven had). De gastspreker vandaag was een Australische econoom met op zich een interessant verhaal, waren het niet dat hij een zeer monotone stem had. En dat in een donkere zaal waarbij de meeste aanwezigen nog last hadden van een jetlag, niet de ideale combinatie. Gedurende de dag werd er verder druk genetwerkt in de wandelgangen en tijdens de maaltijden. ‘s Avonds hebben we net naast het Opera House aan de haven gegeten met uitzicht op de Harbour Bridge, echt fantastisch. De dag werd afgesloten met een gezellig bezoek aan de hotelbar. Voor het slapen nog even de e-mails van de dag verwerkt.

Dag twee van de conferentie hadden we een interessante lezing van Rachel Botsman over “Collaborative Consumption”. Zij heeft over dit onderwerp een boek geschreven wat mij zeker de moeite van het lezen waard lijkt. Daarna een spreker over “using search engine optimization to build business”, wel weer een paar dingen gehoord waar wij wat mee kunnen voor onze eigen website. Dat blijft het leuke van deze congressen, je hoort  bij elke spreker wel iets waar je wat mee kunt. In de middag naar een sessie geweest over “corporate responsibility”, een taai maar leerzaam onderwerp.
Traditiegetrouw is op de tweede avond een buffet/feest, zo ook dit jaar. De muziek werd verzorgd door, je gelooft het nooit, een Australische rockband. Je kon elkaar amper verstaan en de zaal werd al leger en leger. We hebben de dag wederom afgesloten in de hotelbar.

De slotdag van de conferentie heb ik misgelopen omdat wij al rond het middaguur moesten vertrekken naar Hong Kong. Twee collega’s bleven nog wel, één vloog later op de dag naar Hong Kong en de ander ging donderdag nog bij een klant in Sydney langs voor een jaarrekening controle. De conferentie werd afgesloten door een bijzondere gastspreker, voormalig premier van Australië, Paul Keating. Ik hoorde dat hij een zeer boeiend verhaal wist te vertellen, jammer dat ik dat gemist heb.

In Hong Kong hadden wij voor de avond met Sukru (onze collega die voor drie maanden in Hong Kong zit) en een klant (die één week per maand in Hong Kong verblijft) afgesproken. Heerlijk gegeten in een leuk Italiaans restaurant, alle wereldproblemen aan tafel besproken en opgelost en daarna nog op een dakterras met uitzicht over Hong Kong de dag waardig afgesloten. Het was een zeer geslaagde avond, met een local touch verzorgd door Sukru en de klant.

Een wel heel bijzondere samenloop van omstandigheden was nog dat ik die avond hoorde (ik werd gebeld door een Nederlandse relatie) dat een andere klant van mij ook in Hong Kong zat en nog wel in hetzelfde hotel. Een ontbijtafspraak was snel gemaakt.
Donderdagnacht zijn we weer teruggevlogen naar Nederland. Een geslaagde reis naar Down Under zit er weer op.

Door: Mario van den Broek
Partner International Tax Services

Hong Kong
18 november 2011

Het is nu ongeveer 23 uur lokale tijd in Hong Kong en ik zit te wachten op mijn vliegtuig dat mij over een uur weer terug zal vliegen naar Amsterdam. Dat geeft mij wat tijd om terug te kijken op een enerverende week die vorige week vrijdag rond het middaguur voor mij begon.  Na een bijna 24 uur durende vlucht vanuit Amsterdam via Hong Kong naar Sydney kwam ik in de avond laat aan in het hotel.  Na even opgefrist te hebben en toch nog een flink aantal e-mails te hebben weggewerkt kon ik gaan slapen. De volgende (zon)dag wachtte immers een International Tax Strategy meeting op het kantoor van onze Australische collega’s. Hoewel het niet vaak voorkomt is het toch altijd interessant te zien wat een oase van rust een kantoor kan zijn (maar ja daarom is het zondag, ook in Sydney).  Na een lange sessie van bijna 7 uur konden we met een voldaan gevoel de vergadering afsluiten en op weg naar het hotel waar korte tijd later de openingsreceptie van de 2011 RSMi Global Conferentie zou plaatsvinden. Dat is altijd een leuk begin waar we even kunnen bijpraten met onze buitenlandse collega’s.  Na de receptie is het dan goed gebruik dat de Nederlandse partners op een leuke plek uit eten gaan. Rudolf had een mooi restaurant uitgezocht met een schitterend uitzicht op de Opera House.  Wat wil een mens nog meer. De volgende 2,5 dag zou in het teken staan van de conferentie waarbij tal van interessante speakers en topics de revue zouden passeren.  Een terugkerend onderdeel is altijd de “state van RSM International” en het is goed te constateren dat, ondanks de lastige economische tijden, ons netwerk er goed voor staat. Uiteraard met de nodige voorbehouden, maar we doen het goed.

Een van de hoogtepunten was Rachel Botsman die met collaborative consumption een zeer relevant onderwerp aansneed. Als je wilt weten wat dat is, check dan deze link: http://www.rachelbotsman.com.

Daarnaast is de conferentie altijd een wervelwind van afspraken, het volgen van het programma en ook nog tussendoor wat werkzaken bijhouden en afronden. Het tijdsverschil van 10 uur met Nederland helpt dan niet erg mee. Het is wel altijd zo dat de conferentie voorbij vliegt met als absoluut hoogtepunt een toespraak door PJ Keating, de voormalige primeminister  van Australië, die een zeer indrukwekkende analyse gaf van de oorzaak van de economische crisis en waar we mogelijk op afstevenen. Met name de eenvoud van zijn analyse van een ongelooflijk ingewikkeld thema was indrukwekkend. Ik heb de volgende dag meteen zijn boek “After Words” gedownload op mijn iPad (nu alleen nog even tijd om te gaan lezen, hoewel, ik heb een vlucht van 13 uur voor de boeg…).

Nadat de conferentie was beëindigd bracht ik nog een uur door met het afscheid nemen van mijn collega’s, hoewel de term afscheid niet echt de juiste term is omdat ik met de meesten van hen al deze week weer aan het e-mailen en bellen zal zijn. Het beste voorbeeld daarvan is de samenwerking met onze collega’s in Hong Kong.  Ik ging namelijk op woensdagmiddag met 4 van onze Hong Kong partners terug naar Hong Kong om daar een aantal cliënten te bezoeken en een aantal zaken verder uit te werken.  Na zo’n programma mag het geen verrassing zijn dat ik 8 van de 9 uur in het vliegtuig slapend heb doorgebracht om vervolgens om een uur of 12 in mijn hotelkamer aan te belanden. Aangezien Rudolf, Wilfred en Paul reeds in de middag waren aangekomen en al met Sukru op stap waren kon ik niet achterblijven. Dat betekende de volgende dag echter nog steeds wel op tijd opstaan, maar als je eenmaal in een ritme zit maakt dat niet heel veel meer uit.  Donderdag en vrijdag heb ik gelukkig al mijn e-mails weggewerkt. Ik laat de achterstand nooit echt oplopen, maar nu had ik er wel wat meer aandacht voor.  Daarbij kwamen nog diverse interessante besprekingen met collega’ s en cliënten zodat ik na een enerverende week tevreden onderuit gezakt in de lounge tot de conclusie kan komen dat het weer zeer geslaagd en efficiënt was.  Nog even de ogen openhouden en dan kijken hoeveel uur slaap ik kan vatten in het vliegtuig. Als ik mezelf goed ken moet dat in een vliegtuig voor mij niet moeilijk zijn!

Door Rudolf Winkenius

Elk jaar vindt in november het wereldcongres plaats voor alle aangesloten kantoren van RSM International. Voorafgaand aan het congres is er ook een vergadering van de “board” van RSM International, waar ik sinds 2009 namens Europa in zit. Dit jaar is het congres all the way down under. Zodoende ben ik afgelopen donderdag met twee collega’s afgereisd naar Sydney, een vlucht van 23 uur en een tijdsverschil van 10 uur. Al met al waren we meer dan een dag onderweg en hebben we vrijdag 11 november feitelijk overgeslagen. De reis verliep voorspoedig, wat betekent dat we goed hebben kunnen slapen, ik een boek heb uitgelezen, heerlijk naar muziek heb geluisterd en de stukken voor de vergadering van de boardmeeting voor zaterdag heb kunnen doornemen.

Na aankomst zijn we nog even wat gaan drinken om daarna toch wel redelijk vermoeid naar bed te gaan. Zoals altijd na een verre reis, op de raarste tijdstippen even wakker geweest om uiteindelijk om 8 uur “fris” aan het ontbijt te verschijnen. Van 9 uur tot 5 uur vergaderd. De board bestaat uit negen personen, waarbij alle continenten zijn vertegenwoordigd. Altijd interessant om te zien hoe iedereen vanuit zijn eigen achtergrond en zijn eigen landscultuur een probleem benadert. Gelukkig was het weer een constructieve vergadering met afwisselende onderwerpen. ’s Avonds waren we uitgenodigd om te dineren met een aantal partners van het Australische lid, RSM Bird Cameron. Zo nu en dan knikkebolde er iemand even weg. We hebben allemaal op de meest ongelegen momenten wel even last gehad van een jetlag. Het eten was voortreffelijk in een mooi restaurant. Na het eten dacht ik nog even wat te gaan drinken met mijn Nederlandse collega’s, maar die bleken alle drie (een vierde collega was op zaterdag overdag aangekomen na een tussenstop in Shanghai) al te slapen; een verstandige keuze.

Op de zondag hadden we traditiegetrouw een happening met alle (ongeveer 40) managing partners van de verschillende kantoren. Het thema was “commitment”, ook van toepassing op ons dagelijks (bedrijfs)leven. Deze keer werden we verdeeld over zeven zeilboten voor een sportieve race in de harbour van Sydney. Na een zeer geslaagde wedstrijd, een lap gewonnen, hadden we een gezamenlijke Aussie BBQ met afsluitend een spreker. Een Australische (solo)zeiler met een horrorverhaal over zijn deelname aan de Sydney-Hobart race in 1998 waarbij zes mensen zijn omgekomen.

Na de traditionele welkomstreceptie in het hotel zijn we met de Nederlandse afvaardiging (inmiddels waren we, nadat de laatste zaterdag eind van de dag was aangekomen, met zijn vijven) uit eten gegaan. In het restaurant troffen we nog wat andere deelnemers van het congres uit andere landen. Na weer een geslaagde dag, heerlijk geslapen om fris te beginnen aan de eerste echte dag van het congres.

RSM Niehe Lancée Kooij maakt gebruik van verschillende Social Media kanalen. Via deze kanalen delen onze mensen verhalen, kennis en persoonlijke ervaringen.

U vindt RSM Niehe Lancée Kooij op de volgende Social Media:

Vrijdagmiddag rond half twee vertrokken we met Teun aan het stuur naar Parijs. Met z’n dertigen in een zogenaamde ‘luxe touringcar’, hetgeen inhield dat de achterste helft van de bus fungeerde als casino en voorin zich een soort van pantry bevond, waarin de treetjes bier op de juiste temperatuur konden worden gehouden. Superdeluxe dus! Na een uur of acht (er moesten wat extra stops gemaakt worden, gezien de beperkte capaciteit van de wc) stonden we voor ons hotel op de Rue de Lafayette. Tijd voor een eerste verkenning van de stad der liefde.

Het feit dat we de volgende dag om half negen paraat moesten staan, weerhield sommigen er niet van om de bloemetjes alvast eens flink buiten te zetten. Maar ’s avonds een man (of vrouw in dit geval), ’s ochtends een man. Helaas had één van de Franse buschauffeurs nog nooit van dit oud-Hollandse gezegde gehoord en vertrokken we uiteindelijk veel later met een bus vol goede moed en barstende energie naar het voetbalveld, of eigenlijk: het speed soccer terrein.

Wie ooit heeft gezegd dat accountants en fiscalisten niet kunnen voetballen, had het mooi bij het verkeerde eind. Prachtig in het zwart en geel gestoken, trokken de vier Nederlandse teams ten strijde. Het damesteam maakte zelfs maar liefst vijf doelpunten in de eerste wedstrijd tegen Frankrijk! Helaas is het daarbij gebleven. De heren deden het ook niet slecht. Team 3 slaagde er zelfs in om een plek in de kwartfinales te veroveren, toen de rest (uitgeteld en met open knieën en verzwikte enkels) al langs de lijn stond of op de zeer comfortabele banken spelers uit de andere landen observeerde. Het waren uiteindelijk de Ieren die er met de beker vandoor gingen.

Na de prijsuitreiking vertrokken we weer met de bussen naar het hotel, waar iedereen even snel z’n party outfit kon aantrekken. Op naar pub, onder de bezielende leiding van Teun. In de pub stonden de kannen bier, de Franse stokbroden met kaas en onze tegenstanders van die dag ons al op te wachten. Toen alles op was, was het feestje afgelopen en ging ieder land weer zijns weegs. Zaterdagavond in Parijs, tsja, wat doe je dan? Een club opzoeken en lekker dansen! Tot mijn grote verbazing stonden degenen die pas diezelfde ochtend terug waren van de eerste avond stappen, nu gewoon weer vooraan op de dansvloer (nu wel met ietwat kleinere oogjes) om wederom als laatste naar huis te gaan.

De volgende dag stond Teun al vroeg klaar om iedereen weer terug naar Nederland te brengen. De terugreis ging heel snel. Waarschijnlijk omdat de meesten al voor ze Parijs uit waren lekker lagen te dromen van een zeer geslaagd weekend in Parijs. Volgend jaar wordt het een thuiswedstrijd, aangezien RSM Nederland de organisatie van het RSM European Soccer Tournament 2012 op zich heeft genomen. Ben benieuwd wat dat ons gaat brengen…